Mutluluk Gönülden Vermektir

Vermekten hoşlanmıyorsan, sana verilmesini de engellerisin.Verilmekten hoşlanmıyorsan vermeyi de bilemezsin.Ne vereyim, ne versinler diyorsanSadece alıyorsun.Mutluluk içinde başlar, çünkü mutluluk içten, özden verebilme yetisini kazanmakla başlar.İnsanların çoğu neden mutsuz, en azından mutlu değil?Vermeden almayı ya da önce alıp sonra vermeyi  düşündükleri için.Bir gezgin, dağ bayır gezerken bir akarsuyun içinde değerli bir taş bulur.Ertesi gün yolda bir adamla karşılaşır. Adam çok açtır.Gezgin torbasındaki yiyeceği karşılaştığı bu kişiyle paylaşır.Ama erzak çantasını açarken adamın gözü çantadaki değerli taşa ilişir.Gezginden bu değerli taşı kendisine vermesini ister.Gezgin hiç duraksamadan değerli taşı adama uzatır.Adam başına konan talih kuşundan memnun, aceleceyle oradan uzaklaşır.Artık kendisine ömür boyu maddi güvence sağlayacak değerli taşın sahibidir.Bir kaç gün sonra gezgin, arkasından koşarak kendisine yaklaşan adamı görür.Adam nefes nefese değerli taşı gezgine uzatır. “Senden ayrıldıktan sonra uzun uzun düşündüm.Bu taşın ne kadar değerli olduğunu biliyorum.Ama onu sana geri vermek senden daha değerli bir şey almak istiyorum.Bu taşı  bana rahatlıkla vermeni sağlayan o içindeki şey her ne ise ondan istiyorum.”Sahip olduğun madi şeyleri vermek, vermenin en kolay yoludur.Ama burada bile takılı kalan ne çok insan var.Gerçek vermek, kişinin kendinden, özünden vermesidir.
Emerson’un dediği gibi:“Yüzükler ve mücevherler armağan değildir.Gerçek armağanı veremediğin için dilenen özürdür.Gerçek armağan kendinden bir parçayı verebilmektir.”

 

Çocuklarına sevgi yerine, ayıramadıkları zaman yerine onları oyuncaklara boğan,
pahalı okullara gönderen, altlarına araba çeken anne babaları düşün.Eşlerine ayıramadıkları zamanın, gösteremedikleri sevginin bedelini
armağanlarla telafi etmeye çalışan eşleri düşün.Vermeyi bilmedikleri sevgiyi, maddi olanaklarla telafi edebileceklerini düşünenler,
sadece kendilerini aldatır, suçluluk duygusunu hafifletmeye çalışır.Ama çocukların, eşlerin yüreklerindeki yarayı azdırmaktan, öfkeyi büyütmekten başka bir işe yaramaz bu ucuz armağanlar.Gerçek armağan olan sevgi ve ilginin yanında en pahalı mücevher bile ucuz kalır.
Dünyaya sahip olduğunun en iyisini ver, en iyi sana geri gelecektir.
Kendinin en iyisini vermeye bugün başla. Sevdiklerine zamanını ver, dikkatini ver, ilgini ver, pozitif bakış açını ver, onlara değer ver. Yüreğindeki armağanları ver, sevgini, anlayışını, neşeni, şefkatini ver, affediciliğini ver. Zihnindeki armağanları ver, rüyalarını, fikirlerini, yaratıcılığını, yeteneklerini sun dünyaya..Yüreğini sunduğunda kendini iyi hissedersin, kendine olan güvenin artar, en önemllisi kendine verdiğin sevgi ve değer artar.
Ne verirsen kendine veriyorsun aslında.
Şunu daima hatırla: Kendine sakladığın, kaybetmekten korktuğun her ne ise onu kaybedersin. Verdiklerin ise senindir… (Alıntı)